Heyvanların "dilini bilən" azərbaycanlı

Bacarığı barədə danışan Arif Ramazanov bildirir ki, bunu uşaq yaşlarından özündə inkişaf etdirib: "Uşaqlıqdan təbiətə vurğun olmuşam. Saatlarla quşların, böcəklərin və həşəratların səslərinə qulaq asırdım. Sonradan onların səslərini ağzımla çıxarmağa başladım. Artıq bu istedad mənim üçün ən sevimli hobbidir".

İndi kənd uşaqları onun başına yığışıb, bu səsləri çıxarmağı xahiş edirlər. Qohumları və kənd camaatı da bir yerə toplaşan zaman ondan bu səsləri çıxarmağı istəyirlər.

Arif Ramazanov deyir ki, əvvəllər çıxartdığı səsləri daha yaxşı olurmuş. İndi isə bir az yadırğadığını söyləyir və bunu qocalığın əlaməti olaraq göstərir.