Böyük yalan

24 Aprel -qondarma soyqırıma gedən yol əslində 19-cu əsrin əvvəllərindən başlanmışdı.

Yəni 100 il qabaq. Sadəcə əsrin sonlarında, konkret desək 1890-cı ildən Osmanlı ərazisində başlayan üsyanlar 1915-ci ildə Osmanlı hakimiyyətini radikal addımlar atmağa məcbur etdi.

Bu tarixi fotoları ilk dəfə REAL Tv-nin efirində görürsüz.

Baxın, təqvimdə hələ 1914-cü ilin avqustun 29-dur. Qaracadağ yaxınlığında, Siverek Urfa yolu üzərində Syend kilsəsinə gedən yolda erməni quldur dəstələri tərəfindən həbs edilən və barbarcasına qətlə yetirilən bir qrup müsəlmanın fotosudur bu foto. Bu isə Sivasda qətlə yetirilən jandarma Mustafanın meyitidir. Bax bu şəkildə İzmitin Kullar kəndində balta ilə vəhşicəsinə öldürülmüş müsəlmanların cəsədlərini görürsüz. Hətta bir bir adları da göstərilib onların. Boşnak Malik, Abdulməcidin oğlu Əli, 13 yaşlı əloğlan Seyid, Əbdülqəni, Abdulla oğlu Hüseyn. Bəkir oğlu Yusif, Osman oğlu İsmayıl. Bu şəkillər isə silahları müsadirə olunmuş erməni daşnak birləşmələri fotolarıdır. Onlar bütün Osmanlı ərazisində , xüsusilə Anadolunun şərqində və Klıkiya adlanan ərazidə seperatçı meylləri geniş üsyanlara çevirmişdilər. İlk üsyan 1890-cı ildə Ərzurumda gerçəkləşmişdi. Ardınca Vanda, sonra Adanada ...Əslində bütün bunlar 1915-ci ilə qondarma erməni soyqırımına aparırdı. O tarixə ki, hər il bütün dünya guya soyqırıma məruz qalmış məzlum erməni xalqı üçün timsah göz yaşları tökür. Bəs əslində həmin gün nə baş vermişdi. heç nə, sadəcə 2345 erməni həbs olunmuşdu. Hansı ki, onların böyük əksəriyyəti bu silah suratın hazırlanmasında, işə salınmasında, mülki əhaliyə tətbiqində iştirak edirdilər. Başqa sözlə desək, əli qana batan cinayətkarlar idi. Onların arasında sonralar Quba əhalisini qan gölümdə üzməyə vadar edən Amazas da vardı, onun kimi yüzlərlə Qnçaq üzvü də, və bunun ardınca Osmanlı dövləti 1915-ci ildə köç qərarı çıxartdı.

Köç qərarı Anadoluda yaşayan ermənilərin Osmanlının digər bölgələrinə səpələnməsini nəzərdə tutsa da, praktikada hər şey fərqli cərəyan etdi. Köç karvanlarına edilən hücumlarda ölən ermənilər bir kənara həm də aclıqdan , soyuqdan qırılan xəstəliklərdən ölənlər kifayət qədər idi. Ermənilərin məharətlə istifadə etdikləri, və dünyaya soyqırım kimi sırıdığı dırnaqarası faktın mahiyyəti də əslində bundan ibarətdir. Amma yazıq erməni milləti üçün göz yaşı tökən dünya həmin 1915-ci ilin iyulunda xəstəliklər səbəbindən ordudan tərxis edilən Diyarbəkir vilayətininn Lidya qəzasına məxsusu Kul və Çul kəndləri yaxınlığında erməni birləşmələri tərəfindən qətlə yetirilmiş Osmanlı imperiyası əsgərlərini görmürlər. Bax bu şəkillər onların təsvirləridir. Elə həmin ilin həmin günündə yenə də Diyarbəkirin Xızır İlyas kəndində Mersenks dərəsində adı dillər əzbəri olmuş Hono yaxınalrı və kişi qohumları ordu sıralarında xidmət etdiyi üçün köməksiz və müdafiəsiz qalmış müsəlman uşaq və qadınalrını dəhşətli şəkildə kütləvi qırğınlara məruz qoydu. Onalrın köməyinə heç Xızır ilyas da çatmadı. Bir əsr sonra da səsimiz dünyaya çatmadığı kimi!